KOSMICZNI KOWBOJE
30 km. Wyskoczymy w kosmos?
Nie. Zbliżamy się do bariery termicznej.
Sokół do Opiekuna 1, zaczynamy schodzić.
LOTNICTWO U.S.A.
Rozumiem, Daedalus.
Widzę cię, Frank.
Miss Października.
Piętro 33 km. Damska bielizna.
Słyszałeś, Jastrzębiu?
Nic mu nie jest. Tak sobie psioczy.
Nie ufasz mi?
Lądujemy.
Znów to samo!
Frank! Patrz!
Tam polecimy.
Nie wiem, jak i kiedy...
Na Księżyc zabierz mnie Chcę się bawić pośród gwiazd.
No, kotku...
Frank, wysiądź i popchnij.
Musimy skakać.
Z 33 km? Oszalałeś?
Nie wylądujemy.
Wezwij pomoc. Rozwalimy się.
- Nie stracę kolejnej maszyny. - Daj spokój.
Odliczam do jednego. Raz!
Cholera!
Skubaniec, rozmazałby się po szybie.
Bomba!
Pierwszy na dole wygrywa!
Spadłem z 33 km i nic!
Zawsze musisz przesadzać!
To moja specjalność.
Puść!
Dajcie spokój!
Czyżbym czuł dym?
Koło Ridgecrest jest pożar.
Rozbiliśmy X-2.
Moją maszynę za 4 miliony?
O niej mówisz?
Pobiliśmy rekordy prędkości i wysokości.
I rekord swobodnego upadku - o 9 km.
Trzy maszyny w 10 miesięcy. To pewnie też rekord.
Silnik siadł, wpadliśmy w korkociąg płaski.
Ale wróciliście.
A to grunt.
Wróciliście...
w samą porę, Frank.
Witam przedstawicieli prasy.
Jestem major Bob Gerson z lotnictwa.
Mam tu dyrektywę prezydenta Stanów.
Brzmi ona...
"Od tej chwili udział lotnictwa...
w lotach stratosferycznych...
dobiega końca.
Powstaje nowy...
cywilny Urząd ds. Aeronautyki i Badań Kosmicznych - NASA.
Projekt Daedalus jest zakończony...
cel został osiągnięty".
Odpadacie?
A co z pilotami?
Kto poleci w kosmos?
Już wiadomo. Po długich poszukiwaniach...
znaleźliśmy odpowiedniego kandydata.
Ta robota wymaga odporności fizycznej i umysłowej...
oraz, jak każe chlubna tradycja...
starannego wykonywania rozkazów.
Panie i panowie, oto Marianna...
pierwsza amerykańska kosmonautka.
Podaje ci rękę, Frank.
Ty łajdaku!
Podaj jej rękę. Rozkazuję ci.
Dziś.
Nie reaguje.
Panie i panowie, dyrektor operacji Sara Holland.
Zbadała ona sytuację...
i twierdzi, że panujemy nad nią.
Witam państwa.
Jak być może wiecie, 11 dni temu namierzyliśmy rosyjskiego...
satelitę, "Ikonę"...
który obniża orbitę.
Będzie wciąż przyśpieszał...
zgodnie ze stałą grawitacyjną.
Nie działają w nim układy nawigacyjne ani stery.
Układy zapasowe też.
Jeśli nic nie zrobimy, za 30 - 40 dni...
satelita wejdzie w atmosferę.
I rozbije się?
Panie generale, ten satelita służył 14 lat.
To normalny czas eksploatacji.
Spłonie w atmosferze lub utonie.
Zostawmy go.
Mój kraj jest wdzięczny za wysiłki NASA i Ministerstwa.
Ale nie możemy stracić "Ikony".
To coś więcej niż satelita telekomunikacyjny.
To nasz jedyny satelita.
Jak wiecie, trwa przebudowa Rosji.
Jeśli stracimy łączność...
w całym kraju może zapanować chaos.
Może wybuchnąć wojna domowa.
Macie tylko jednego satelitę?
Może użyczymy im naszego?
Gene. Wybacz, Saro.
Prezydent pozwala pomóc Rosjanom...
którzy wraz z nami budują Międzynarodową Stację Kosmiczną...
Poradzimy sobie.
To drobna awaria.
Wciskasz wszystkim kit.
To strata czasu i pieniędzy.
Jesteś świetnym inżynierem...
ale nie znasz się na polityce.
Damy dowód dobrych chęci.
Czy to ma cenę?
Jest martwy jak głaz.
Synu, nie gadaj do satelity.
Wprowadź kod i przejmij stery.
Chcesz to rozgryźć?
Ten blok sterowania to dinozaur.
Oni też nic nie kapują.
Nie ma w nim mikroprocesorów.
Autor tego gówna...
pewnie łupie kamienie na Syberii.
Masz tu dostęp do danych "Skylaba"?
Co to ma do rzeczy?
Jesteś świetnym politykiem, ale nie znasz się na technice.
To blok sterowania Skylaba.
Niemożliwe.
Mogą być podobne, ale nie identyczne.
Poszukam projektanta.
Nie musisz.
To był Francis D. Corvin.
Nie żyje?
Chciałbym.
Przeczytać ci instrukcję obsługi?
Wiesz co, kotku?
Tę instrukcję napisał Japoniec, który to skonstruował.
Potem przetłumaczył ją...
bezrobotny Amerykanin, który uciekł ze Stanów.
Potem Japończyk przetłumaczył tekst ponownie, dla kontroli.
Na co nam taka instrukcja?
Podrzyj ją.
Drzwi do domu są zamknięte.
To nic.
- Nie włożyłeś baterii? - Otóż to.
Wciągnąłem cię do garażu.
Zapach benzyny, nawozu.
Co ty na to?
Posadzę cię na pralce i solidnie wymagluję.
- Włączę pralkę... - Ratunku!
Siedzę w garażu ze starym zboczeńcem!
- Czy nie robiliśmy tego 20 lat temu? - Tak, wiem.
Doktor Corvin?
Tak.
Może przeszkadzamy?
- Owszem. - Jestem Sara Holland...
a to astronauta Ethan Glance.
Z NASA.
Pilot był w aucie. Usłyszałem krzyk.
Dzięki za ratunek. Czego chcecie?
Poświęci nam pan chwilę?
Trzeba było zadzwonić. Mam co robić.
Satelita z pańskim blokiem sterowania wysiadł...
i ma wejść w atmosferę.
Spróbuje go pan naprawić?
Tu musi być przerwana ścieżka.
Ale satelita wciąż przesyła dane.
Tyle, że nie słucha poleceń.
Coś wysiadło w sterowaniu.
Nie sądzę.
Tak twierdzą fachowcy.
Ci, którzy was przysłali?
Irytuje was to?
Owszem.
Pański projekt był pionierski.
W 1969 r. był nowatorski a teraz jest przestarzały...
Nikt już nie zna tego języka programowania...
a co starsi już...
Rozumiem.
To nie miało działać tak długo.
Stworzyłem to dla "Skylaba".
Przywieźcie drania na Ziemię.
Jest za duży.
Dla wahadłowca? Co to za typ?
To rosyjski satelita telekomunikacyjny.
Co w nim robi mój blok sterowania?
Nie w tym rzecz.
Na jakiej on jest orbicie? Czy to też was nie obchodzi?
1600 km.
Szybko spada?
8 km na dobę. I przyśpiesza.
Wyląduje najdalej za 5 tygodni.
Też tak uważamy. Dlatego przyjechaliśmy.
Pan to zaprojektował.
Jeśli ktoś może to naprawić, to pan.
Już myślałem, że jesteście sługusami Gersona.
Ale wobec waszej wiedzy...
to chyba niemożliwe.
Gerson zbierał pochwały za mnie od 58 roku...
kiedy to zastąpił mnie małpą.
Pracujecie dla niego?
On prowadzi jeden z projektów. Pomaga nam jako jeden z wielu.
No to zbierajcie się.
- Ojczyzna pana potrzebuje. - Milcz, synu.
Stąd tego nie naprawicie. Nie zdążycie też nikogo wyszkolić.
Ten satelita spadnie.
I oby jego resztki runęły na dom Gersona.
Udzielę wam rady. Omijajcie Gersona z daleka.
Mówią o panu prawdę.
A co mówią?
Że jest pan niekoleżeński. Dlatego pana wylali.
Wynocha!
Kiepsko u ciebie z gościnnością.
Chyba mam pomysł.
Frank Corvin!
Ile to już lat?
Chyba za mało, Bob.
Uroczy jak zawsze.
- Napijesz się kawy? - Tak.
- Saro? - Ja dziękuję.
Podobno już wiesz, w czym rzecz.
Ten satelita jest poważnie uszkodzony.
Ma jakąś wadę konstrukcyjną w bloku sterowania.
Umiesz zachęcić konstruktora do współpracy.
Słyszałem o twojej reakcji.
Nie martw się, coś wykombinujemy.
Dr Corvin mówi, że ma pomysł.
Chwała Panu, Alleluja! Jesteśmy zbawieni!
Jaki...
masz pomysł?
Wyślijcie mój zespół. Naprawimy satelitę.
- Świetna kawa. - Możesz powtórzyć?
Mój zespół.
Jerry, Jastrząb, Tank. Wyślij nas.
- Chyba żartujesz? - Bynajmniej.
Byliśmy najlepsi, nawet ty to przyznasz.
Ile masz lat?
Tyle, że wiem, kiedy nie masz wyjścia.
Saro, zostaw nas.
To będzie rozmowa osobista.
Gdybyś miał wyjście, nie przyszedłbyś do mnie.
Co racja, to racja.
Ten satelita runie za 34 dni...
nie wejdzie do wahadłowca...
a ty nie chcesz, żeby spłonął.
Zaprojektowałem blok sterowania i naprawię go.
Jak ci to powiedzieć? Jesteś stary.
Tak?
Ale masz tylko mnie. Obaj to wiemy.
Glenn jakoś dał radę. Czekam na odpowiedź.
Masz 70 lat.
69.
Spróbuj choć raz być koleżeński.
Wyszkol kogoś.
A wadę konstrukcyjną zostaw fachowcom.
Ten blok nie ma wad.
Tylko taką, że Ruscy skopiowali go podczas zimnej wojny.
Jakim cudem?
Nie wiem.
To ręczna robota. Nie zdążyłbym...
nikogo wyszkolić.
Musisz wysłać nas.
- Wóz albo przewóz. - Dobra.
Możesz być doradcą technicznym.
Ale nie mogę wysłać wahadłowca, pełnego staruszków.
Powinieneś sobie zdawać z tego sprawę!
Połowa z nich pewnie już nie żyje.
Czas ucieka. A ja nie młodnieję.
Już się robi.
Panie doktorze...
Pan Gerson prosi, by pan zaczekał.
Zgoda.
Chcę to mieć na piśmie.
Dobra.
Oto moje warunki...
wszyscy musicie spełniać wymogi fizyczne.
Będziecie ćwiczyć naprawę z moimi ludźmi...
bo może jeden z was odpadnie.
- Uczciwy układ. - Jasne, że tak.
Popatrzę, jak robisz z siebie idiotę.
Miło będzie znów z tobą pracować.
List do Rzymian...
Księga Kronik...
W czterdziestym roku Ameriasz począł Sadoka...
a on - Libniego...
brata Uzjasza.
To nie to.
Dawno temu czterej znakomici piloci...
trenowali, by polecieć w kosmos.
Pędzili z prędkością dźwięku na sam szczyt nieba...
wygrywali ze śmiercią i skakali z 30 km.
Żegnam, młodzieńcze.
Do zobaczenia.
Miło gościć młodych.
Cześć, szefie.
Były szefie.
Przynoszę dobre nowiny. W imieniu "Daedalusa".
Który może zmartwychwstanie.
Wejdź, pogadamy.
Nie wiem. To złożony problem.
- Mam parafię, wnuki... - To nie ucieknie.
Zyskasz materiał na kilka kazań.
- Muszę się pomodlić. - Byle szybko.
Chwileczkę, uparty bracie.
Słyszę odpowiedź z góry.
Jaką?
Bóg powiedział: "Czemu nie?".
Brawo!
Dobrze jest.
Drugi spadek za stromy.
Jeszcze ktoś zemdleje.
Jerry O' Neill - konstruktor...
35 lat projektował naddźwiękowe samoloty...
a dziś buduje kolejki.
- Twój ojciec ma wiele talentów. - Z pewnością.
Za płasko.
Mamy sporo do ulepszenia.
Cześć, kotku.
- Dobra robota. - Nie.
Frank!
Rany Julek! Co tu robisz?
Co robisz przez następne 6 tygodni?
NASA chce nas wysłać w kosmos.
Ciebie dopadło pierwszego.
Demencja starcza.
Pamięta się, co było 40 lat temu, ale nie dzisiejsze śniadanie.
Frank Corvin - moja koleżanka, Cherie.
Co jadłeś na śniadanie?
Jajecznicę z samych białek...
i cappucino bez kofeiny...
przecedzone przez skarpetę.
Co ty pleciesz o NASA?
Oto nasza umowa.
Nosisz okulary?
Tylko do czytania, do kina do auta...
- Jakim cudem? - Wchodzisz w to?
Jasne!
Nie do wiary! Znów się przelecimy!
Jastrząb pewnie szaleje.
On jeszcze nie wie.
Od dawna z nim nie rozmawiałem.
Kiedy wy dorośniecie, smarkacze?
Dziś mam urodziny i chcę skonać ze strachu.
Chcę robić beczki i pętle, itepe.
My tak nie latamy. To niebezpieczne.
- Grozi procesami. - A kto tak lata?
On.
Bomba!
Jastrzębiu!
- On chce się bać. - Dziś mam urodziny.
Wszystkiego dobrego.
Lecimy do góry nogami!
Poczekaj. Zaraz będzie nieważkość.
To kiepski pomysł.
Ty wariacie!
Przepraszam.
Co to za pomysł...
zjeść duży obiad przed lotem?
- Posprzątam po sobie. - Nie trzeba.
Gratuluję!
Byłeś bardzo dzielny, młodzieńcze.
Dobra robota!
Brawo!
Kłaniam się nisko.
- Kocham ciebie i ziemię. - Co tak śmierdzi?
Wiesz, kiedy był mój najgorszy dzień?
Jak Armstrong stanął na Księżycu.
Chciałem się zabić.
Dzięki. Od 12 lat kombinowałem...
co by cię skłoniło...
do samobójstwa.
Co tu robisz?
40 lat temu obiecałem ci coś.
Że mnie zabijesz?
Że mi połamiesz nogi?
Nie o tym mówię.
Szantażuję NASA.
Siadł im blok sterowania w satelicie.
Twojego projektu?
Są zdesperowani. Nawet Gerson ustąpił.
Zgodziłem się lecieć, ale z wami.
Masz to na piśmie.
Jerry i Tank czekają w zajeździe.
Na starość jesteś coraz bardziej sobą.
Imponujące.
Ale nie przekonuj idioty do idiotyzmu.
Zwłaszcza starego idioty.
Miłego lotu.
Fakt, jesteś idiotą.
Pozdrów Barbarę.
A ty Jackie.
Chciałbym.
Ale Jackie umarła.
Nie wiedziałem.
- Odmówił? - Zmiatamy stąd.
My z nim pogadamy.
Jest uparty jak zawsze.
A ty prowadzisz jak staruszka w drodze do kościoła.
To wystarcza do poruszania się w przestrzeni.
A gdybym tam skoczyła na trampolinie?
Leciałabyś i leciała...
i nigdy nie spadła!
Można rzucić piłkę na Księżyc?
Owszem.
Wystarczyłoby dorzucić ją do połowy drogi.
160 000 km.
Przyciąganie Księżyca załatwiłoby resztę.
Dziękujemy.
Nie ma za co.
Wszystkie dzieci marzą, że będą astronautami.
I nie wszystkie dorastają.
Sara Holland - płk William Hawkins.
Najlepszy pilot po mnie.
Jastrząb. Słyszałam.
Cliff Jenkins opowiadał mi o Wietnamie.
Cliff Jenkins?
Na pewno łgał. Co u niego słychać?
Nie żyje.
Dajmy mu ochłonąć. Tank Sullivan...
najlepszy nawigator.
Umiał znaleźć wszystko. Aż znalazł Boga.
Teraz dopiero wszystko znajdę!
Jerry O'Neill. Inżynier i projektant.
Pomógł zbudować "Stealtha".
Pan nie ma przezwiska?
Jestem...
"Do Usług".
Gotowi? Robota czeka.
Banana, kochanie?
Pamiętajmy, jakie skutki miałaby klęska.
- Także osobiste. - Wy, Rosjanie...
zawsze jesteście pesymistami.
To nie są astronauci.
Przechodzili szkolenie za czasów Presleya.
Frank Corvin nie poleci.
Jego zespół nie spełni wymogów.
To ma być pociecha?
Co pan zrobi?
Mój najlepszy człowiek trenuje razem z nimi.
Poznaje tę starożytną technologię.
Dlatego wmawiam Frankowi, że poleci.
Nie wiem.
- Może trzeba zapytać... - Nikogo o nic nie zapytamy.
Nikt, ale to nikt, nie może wiedzieć...
co jest grane.
Zrozumiano, generale?
Dzień dobry.
Witam na szkoleniu na temat STS-200.
To niezwykłe zadanie.
Zaraz przejdziemy do szczegółów.
Ale najpierw powitajmy astronautów...
pomysłodawców projektu "Daedalus".
To pionierzy tej branży.
Pamiętają pierwsze rakiety.
Witamy.
Model STS-200 powstał, by wozić ładunki...
do Stacji Kosmicznej.
Musieliśmy to odłożyć na rzecz pilnej...
akcji ratunkowej.
Na ogół przygotowania do lotu trwają rok.
My mamy miesiąc.
W 1986 roku...
Związek Radziecki wystrzelił satelitę "Ikona".
Później ci wyjaśnię.
Ten bezcenny dla Rosjan...
satelita traci wysokość.
Wejdzie w atmosferę za 30 dni.
Musicie go złapać...
chwytakiem wahadłowca.
Potem będziecie mieli 42 godziny...
na naprawę.
Sterowanie przejmie Houston.
Potem satelita wróci na orbitę...
dzięki silnikom pomocniczym.
Są pytania?
Tak.
Z całym szacunkiem, czemu po prostu nie przewieziemy...
satelity na Ziemię?
Bo jest za duży.
Za duży?
Dla wahadłowca?
Jak go wprowadziliście na orbitę?
Dokonaliśmy pewnych modyfikacji.
Słuchajcie.
Trzeba dokonać naprawy na miejscu.
A tylko Frank...
zna tę przestarzałą technologię.
W tak krótkim czasie...
tylko on coś poradzi.
Wyślecie w kosmos...
gromadkę pilotów-emerytów.
NASA i Rosjanie zgodzili się?
- Frank nie dał nam wyboru. - Pewnie.
Zbyt się nienawidzicie, by to razem wymyślić.
Nie wchodzę w to.
Znajdźcie innego szefa lotu.
Jedno mnie gryzie.
Jak Rosjanie dorwali blok ze "Skylaba"?
Nie wiem, ale tylko ja mogę go naprawić.
Bądź dorosły. Naucz się grać w zespole.
Leć z moimi ludźmi jako inżynier.
Gdybym nie był pewny, że moi ludzie są równie dobrzy...
nie tknąłbym tej roboty.
Nic się nie zmieniłeś.
Wszyscy tak mówią.
Dogadaliście się? To słuchajcie.
Jestem szefem lotu. I mogę was uziemić.
Nieodwołalnie.
Nie dam wahadłowca...
czterem żółtodziobom. Poleci z wami dwóch naszych.
Ethan jest lizusem Roger - tupeciarzem...
Ale są najlepsi.
Bez nich nie polecicie.
- Zgoda? - Dobra, Gene.
Jeśli poczuję...
że któryś z was nie daje rady...
poleci mój zespół.
Zobaczymy, czy się nadajecie.
Wciągnij brzuch, Frank.
- Gene nic się nie zmienił. - Wciąż jest łajzą.
- Kutas. - Niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Jak powiem, zakaszlecie.
Zakasłać.
Jeszcze raz.
Witam.
Jestem dr Caruthers mam pomagać koledze...
Nie ma się czego wstydzić.
Łatwo ci mówić.
- Proszę zakryć prawe oko. - Mierz czas.
"E, F, L, E, P, T...
P, L, E, P, F, L, F, L, E...
P, T, P, L, F, E, T, E...
L, O, P, Z, D, D, E, F, P, O, T, E, C...
F, L, E, P, T, P, L, E, P...
F, L, F, L, E, P, T, P, L, F, L, T, M, A, D...
Wykonano w USA".
Produkt krajowy, dobrze!
Nadwzroczność.
- Niech mnie! - Czas: 14 sekund.
Dobrze. "E, F, L, E, P, T...
P, L, E, P, F, L, E...
L, E, P, T, L, P, E, F, E, T, Z, E, T...
T".
- Wzrok w normie. - I pięć sekund wolniej.
Dobrze.
- Następny! - To ja!
- Pięć sekund! - Chciałbym być pani następnym.
Niech narzeczony zabierze panią do Francji, na ostrygi.
- Albo ja to zrobię. - Najpierw badanie.
Tylko trzy dolne. "F, L, E, P, T, P...
L, E, P, F, L, F, L, E, P, T, P, L, F, E, T".
Czy ostrygi to zbytek śmiałości na pierwszej randce?
- Ma pan znakomity wzrok. - Okulary noszę tylko dla pań.
Jestem ślepy, ale mam świetną pamięć.
Następny!
Pułkownik Hawkins.
Wszystko gra?
- Nie lubię być kłuty. - Jak wszyscy.
Proszę zacisnąć pięść kilka razy.
Dobrze.
Nie pamięta mnie pan?
Mój ojciec był lekarzem w bazie w Beale.
- Dr Martin! "Kozioł"! - Właśnie. Mój ojciec.
Poznałam pana, mając 12 lat. Pewnie pan mnie nie pamięta?
Zaczekaj.
Mysie ogonki, piegi i wystające kolana.
- To pani? - To ja.
- Jak się miewa stary Kozioł? - Zmarł 9 lat temu.
Zauważyłeś, że ostatnio wszyscy wokół umierają?
Pobiegamy trochę?
Pewnie.
- Na początek dziesięć. - Minut?
Mil. Jazda!
Mil.
Mały łajdak.
Dzięki.
Naprawdę 10 mil?
- Ile ubiegliśmy? - Prawie dwie.
- Zaraz dostanę zawału. - O to im chodzi.
Żebyśmy dostali zawału?
Gdybyśmy nie przeżyli startu...
wysłaliby w kosmos cztery trupy.
Jeśli mamy dostać zawału, to tu...
na Ziemi.
- Jazda. - Jestem inżynierem!
- Ostatnio biegałem za Nixona. - Ta lekarka patrzy!
Teraz 100 kg!
Bardzo chętnie! Dawaj sztangę!
Gotów?
Zaczynamy.
Zasuwaj!
Dasz radę. Brawo!
Brawo!
Do góry, stary!
Do góry!
świetnie!
Już zabieram.
- Dobry jest! - Brawo!
Nieźle.
Dobrze.
Jak już coś robić, to dobrze.
Idę do siebie, wypłakać się.
Nie mam siły jeść.
Trzymajcie fason.
Wciąż chcesz lecieć?
A ty chcesz zrezygnować? Najgorsze za nami.
Jutro zaczynamy trening.
- Wyśpijcie się. - To dopiero trudne.
Co ty?
Co robisz?
Rusza mi się...
sztuczna szczęka.
Cholera!
Jezu!
Koledzy stawiają panom kolejkę.
Pyszny napój odżywczy dla osób starszych.
Za bezzębnych w kosmosie.
Na zdrowie.
Ja to pijam.
Dobrze wpływa na libido.
ścigamy się?
Odliczamy do jednego?
Raz!
Cześć, Frank. Szukam Jastrzębia.
Wejdź śmiało.
Jest tam. Wejdź, droga wolna.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Co cię sprowadza do męskiej szatni?
Gene przesunął termin stymulacji... symulacji.
Na kiedy?
Chyba na...
Na jedenastą.
Musisz się zapoznać z procedurami.
Bardzo przepraszam, już sobie idę.
Zaproszę cię na piwo.
To mi dobrze zrobi.
Jedziemy.
Jak po sznurku.
Jestem Jerry O' Neill.
Denerwuję się, jak pani tak patrzy.
Przyzwyczajajcie się, będziecie w telewizji.
Ale pociecha!
Mnie pani nie przeszkadza.
To dopiero jazda! Wyrzygałem się w hełm.
To było 3g. Przeciążenie jak przy starcie i lądowaniu.
Chłopaki, to łatwizna.
- Kto zemdleje, stawia piwo. - Dobra.
Już się kręci?
Nie wiem, chyba nie.
Zepsuło się czy co?
Co się dzieje?
Wyglądają młodziej, co?
- Łatwo wymiękasz. - Chyba ruszyło.
Zejdą im zmarszczki.
Co tu się dzieje?
Lubicie takie popisy, ale to nie jest zabawka.
Kto mi powie, co się stało?
Który zemdlał pierwszy?
Za stary jestem na to.
Umiem gotować kraby, homary.
7 dolarów.
On stawia.
- Zemdleliśmy jednocześnie. - Bujasz!
Widziałem jak mdlałeś.
Nieważne, postawię ci, bo wierzę w siebie...
w moją wyższość nad tobą...
pod każdym względem.
Niech nas rozsądzi ta młoda dama.
Z którym z nas wolałaby pani jechać do domu?
Do domu?
Do domu starców?
Pytamy serio. Wybrałabyś jego...
krzywo oklapły tyłek...
wałki na bokach...
i powrastane paznokcie u nóg?
Czy jego: włosy w uszach, obwisła grdyka...
zmarchy jak tarka?
Odczepcie się od niej.
Tylko z nią rozmawiamy. To nie twoja sprawa.
Wracaj do bezalkoholowego drinka, prawiczku.
Ona musi znosić takich jak wy...
ale ja nie.
Czepiajcie się mnie.
- On już zaczął. - Wylądujesz w szpitalu, stary.
Jestem ubezpieczony. Wal.
Twoja stara owdowieje.
Nie możesz! Za 22 dni lecimy.
Jeśli sobie coś złamiesz...
do wahadłowca wsiądzie ten wysztafirowany kujon.
Obejrzymy ten start w TV.
- Nic mi nie będzie. - Do jakiego wahadłowca?
Znów wszystko zepsujesz.
- A w 1958 r. coś zepsułem? - Owszem.
A kto rozbijał wszystkie samoloty?
Wyjdźmy.
Złoję ci krzywo oklapły tyłek.
A ty czekaj.
Stawiam dychę na Franka.
Zręcznie cię uratowałem.
Ale on miał minę...
Przez kogo nas wylali, pułkowniku?
To będzie długa noc!
- Szybkość kontra długie ręce. - Oni nigdy nie dorosną.
Tańczyłem z administratorką bazy danych.
Tak?
Cześć, kolego.
Czołem.
- Co ci się stało? - Poślizg na mydle.
Trzeba czymś posmarować tę śliską podłogę.
I co słychać?
10 MHz, trochę więcej.
Jak leci, Frank?
Dobrze.
Masz podbite oko.
Poślizgnąłeś się w łazience?
Jak się dowiedziałeś?
Pogadam z administracją.
Prędkość: 500 km/h.
Wiatr boczny: 25 km/h.
Lecimy za szybko. Przyhamować?
300 km/h.
150 km/h.
Siedzimy.
Piękne lądowanie.
Teraz żółtodzioby. Nadzór gotowy?
Dawaj, Gene.
- Ciężko będzie nam dorównać. - No chyba.
Teraz wy.
To, co zwykle.
Zrobimy im małą niespodziankę.
Awaria hydrauliki.
Przejdę na ster ręczny.
Nie możesz, lotem steruje komputer.
300 m. Za szybko. Nie łam zasad.
Mam awarię hydrauliki.
Tak nie wolno!
Siadł układ awaryjny.
- Siądziesz za blisko. - Nie.
Cholera!
Nie zaczynaj za ostro.
Te pierniki lecą za 3 tygodnie.
To elementarny problem.
To nie jest samolot do akrobacji. Ląduj po ichniemu.
Posadzę samolot bez komputera.
To nie samolot. Jest lotny jak cegła.
- Używaj komputera. - A jak wysiądzie?
Nigdy nie zawiódł.
Tu symulator.
Mów.
Chcę wylądować drugi raz.
Dajcie mi awarię...
komputera pokładowego.
Dawaj.
- Przygotujcie się. - Dołóż im.
1000 m.
Wyciągaj. Znów przepadniesz.
Pożar. Stracimy elektronikę.
Na co mi ona w latającej cegle.
Ogień zgaszony.
Komputer nie działa.
150 m. Prawie w osi.
Lecisz za szybko.
800 km/h. Jesteś za wysoko.
- Przelecisz. - Nie siądziesz.
Wystarczy lekko przyhamować.
Nie przeciągnij.
30 m. Chyba wiesz, co robisz?
- Hamuję. - Opuść dziób.
Daj mu spokój!
Dziób!
- Prędkość? - 300. Idealna.
No to opuśćmy dziób.
O tak.
Gładkie jak pupa niemowlęcia.
Niemożliwe!
Dla komputera - być może.
Latająca cegła. Zabawne.
Panie i panowie... To od kolegów.
Zupki dla niemowląt.
I materiały szkoleniowe.
Książeczki obrazkowe.
A on na to: "Gadająca żaba to jest coś!".
Masz 40% szans.
Możesz trafić, ale nie musisz.
Uważaj.
40%.
Zawsze wygrywasz wbrew losowi.
Ja bym chybiła o milę.
Dlatego wyleciałam z programu.
Miałam mniej niż 40% szans, że polecę.
Ale byłam prawie astronautką.
Byłabyś świetna.
Ty zawsze w siebie wierzysz. Skakałeś z 30 km.
Jeździłeś po ziemi z prędkością dźwięku.
- Nie wiesz, co to strach. - Nieraz się bałem.
Kiedy?
Jak miałem 17 lat.
Kochałem się w studentce.
Była przepiękna.
Bardzo energiczna.
I szaleńczo zakochana...
W tobie.
W najlepszym futboliście Stanów, Skotcie LeBeau.
Równe dwa metry wzrostu.
Przystojny jak Gary Cooper.
Raz popiliśmy z kolegami...
i władowaliśmy się na studencki bal.
Wszyscy byli we frakach tatusiów i szyfonowych sukniach.
A my wyglądaliśmy jak pastuchy.
- To było na ranczu gubernatora. - Wyobrażam sobie.
Ktoś widział Scotta, jak wchodził do toalety.
Wiesz, do takiej przenośnej.
Wziąłem większy rozpęd...
niż on na boisku.
Budka wleciała do strumienia.
Było słychać straszny krzyk...
bynajmniej nie głos futbolisty.
Zdecydowanie bardziej damski głosik.
Moja ukochana spadła do strumienia w sraczyku.
Bardzo smutne.
- I co było dalej? - Uciekłem.
- I wstąpiłem do lotnictwa. - Bałeś się tego LeBeau.
Nie, nie jego.
Bałem się...
Naprawdę bałem się jej.
A mnie się boisz?
Ożeniłem się z nią.
Po czterech latach.
Spóźniłam się tylko kwadrans.
"Dojrzała ekipa"
Cholera!
Sensacja! Kupujcie gazety!
Nie wiem, jak to wyciekło.
Wszystkie brukowce i telewizje...
pytają, czy to prawda.
Czemu nie powiesz "tak"?
Czemu?
Bo to delikatna, ściśle tajna..
robota.
Oni robią z tego cyrk.
Co poczuł wiceprezydent...
jak to zobaczył dziś rano?
śmiej się. To ja z nim rozmawiam.
Musicie się zapoznać...
z warunkami życia na pokładzie.
Ostrożnie.
- Co to? - MCD.
Monitor do Centrowania Dupy. To jest lejek.
Podłączony do węża.
Musi być dobrze przyciśnięty do ciała.
- Tylko jeden? - Tak, pasuje na wszystkich.
Na wszelki wypadek w skafandrze jest pielucha.
- Chętnie skorzystam. - Wierzę.
Jakieś pytania?
Czujesz się jak naćpany?
Nie.
Poważnie.
Część przyrządów jest stara. Jak w B-52.
Oto chyba najs niejs czterej Amerykanie. Ich twarze...
są na okładkach pism. Zwą ich "Dojrzała ekipa".
Oto zespół "Daedalus".
Witam.
Siadajcie, chłopaki.
Dziękuję, panowie.
To zaszczyt was poznać. To ciekawa historia.
Żyjecie w różnych środowiskach.
Jeden jest duchownym w Kościele Baptystów.
Tank, prawda? Mogę ci mówić Tank?
Bardzo proszę.
Czy to rakieta na krzyżu?
Nie znam tego wyznania.
- To moje wła sne. - Jesteś luteraninem?
Baptystą.
A który jest amantem? To musi być Jerry.
- To on. - Jesteś amantem?
To nie moja sługa.
To zależy od kobiety...
i od tego, czy chcę odkryć w sobie niewyczerpane złoża orgazmów.
Słowo daję.
Myślę...
że kobiety teraz pewnie myślą.. "faceci nigdy nie dorastają".
- Służyliście w wojsku? - Zgadza się.
Po stronie Uniii i Konfederacji?
Podły żart.
Musiałem!
Co on zrobił?
Rzecz w tablicy przekaźników?
To oczywiste.
- Jak ominąłeś wymiennik ciepła? - Nijak.
Niechętnie zdradzasz szczegóły.
Robiłem, co mogłem...
żeby cię nauczyć.
Mam ci to narysować? Jak dziecku?
Skończyłem dwa fakultety na MIT.
Powinni ci zwrócić koszty.
Studiowałeś inną technologię.
Zmniejszasz nasze szanse. Muszę wiedzieć to, co i ty.
Nie musisz. Nie potrzebuję zastępcy.
Tak...
bardziej niż myślisz.
Co to znaczy?
Czego ja nie wiem?
Powiedz!
Ty draniu! Znów mnie wrabiasz!
Przyszedł astronauta. Prawie miła niespodzianka.
- Wcale nie chcesz mnie wysłać. - Jestem zajęty.
Bomba!
To był nasz szef, wiceprezydent St. Zjednoczonych.
- Czym mogę służyć? - Nie zamierzałeś mnie wysłać.
Załatwiłbyś mnie jak w 1958!
Ja - ciebie?
Po co się z tobą umawiałem? Ty zawsze łżesz.
Nie było żadnej umowy. Był szantaż.
Chcesz się trzymać tzw. umowy? Przegrałeś.
Nie musicie lecieć.
Co to?
Jeden z was nie przeszedł badań.
Ma raka.
Raka trzustki.
Nieoperacyjnego.
On o tym wie?
Rano rozmawiał z dr Caruthers.
Jezu!
Nie.
Zapytamy innego lekarza.
Nie opłacanego przez was. To było podłe.
Zrobisz wszystko, żebym nie leciał.
Naprawdę?
Więc o to ci chodzi!
Myślałem, że chodzi ci o kolegę!
A ty myślisz tylko o sobie.
Spokojnie, NASA cię wyśle.
Ty, Jerry i Tank musicie lecieć.
- Nie rozumiem. - Trąbią o was w gazetach.
Jesteś bohaterem narodowym. Znów rozsławiłeś NASA.
Dzięki tobie dostaną nawet...
dofinansowanie.
Polecicie. Wiceprezydent tak kazał.
Muszę do niego oddzwonić.
A ty masz masę roboty.
Zamknij drzwi!
To mój Blackbird.
Latałem nim do 1990 r.
Teraz obaj...
jesteśmy uziemieni.
Nigdy go nie widziałam.
SR-71. Samolot doskonały.
Na ziemi jest brzydki, przecieka jak sito, ale przy...
prędkości dźwięku uszczelnia się i pędzi, jak piekielny nietoperz.
Pobiłem nim rekord wysokości.
38.4 km.
Ta maszyna lubi...
latać szybko.
To straszna śmierć: siedzieć i czekać.
- Mam tylko osiem miesięcy? - Nie wiadomo.
- Jest chemio i radioterapia. - Cholera!
Tak umierała moja żona. Ja tak nie chcę.
Twoja ukochana.
Co to jest trzustka?
Nawet nie wiem, do czego służy.
Poza hodowaniem raka.
Jakie mielibyśmy szanse?
Większe niż 40%.
Wiem, jakie to było dla ciebie ważne.
Znów coś rozwaliłem.
My trzej mamy lecieć.
To świetnie. Przekonałeś ich. Chyba się zgodziłeś?
Nic nie mówiłem.
Idioto! To twoja ostatnia szansa.
To nie takie proste.
Co ty mi mówisz!
Wiesz, co czuję?
Od 40 lat masz do mnie żal.
Tego na mnie nie zwalisz.
- Jak to zepsujesz, to sam. - Co ty byś zrobił?
Zostawiłbym cię.
No pewnie.
Żeby polecieć?
W mgnieniu oka.
Wiesz, kiedy był najgorszy dzień mego życia?
Jak mi wmówiłeś, że poprowadzę wahadłowiec.
Jeśli to przecieknie do prasy...
Nie chodzi o prasę.
Ale Roger czy Ethan...
Bez Jastrzębia nie lecę.
- Znów mnie szantażujesz? - Nie.
Nauczę Ethana wszystkiego. A sam zostanę.
Masz jakiś pomysł?
Mimo raka płk Hawkins przeszedł badania...
więc może lecieć. Zwłaszcza z dublerem.
Oszaleję przez was.
Panna Holland prosi, by pan zaczekał.
Cała załoga "Daedalusa"...
startuje za 92 godziny.
Odpocznijcie i przygotujcie się.
Co to?
Zobacz.
Cienkie szkła z filtrem, elastyczna oprawka.
- Wedle recepty. - Mojej recepty?
Jasna cholera!
Zamówiłam je dla ciebie.
- Należy mi się kolacja. - Z Facetem-Pająkiem?
- Kup mi ostrygi. - Kupię ci perły.
Chce mi się tańczyć.
Przywieź go żywego.
Jestem zbyt rozsądny.
Nie dam mu zginąć.
Panowie generałowie, witamy.
- Nie jesteśmy generałami. - A powinniście być.
Możecie startować.
Do zobaczenia na Ziemi.
Powodzenia.
Czekaliśmy tylko 40 lat.
Wielebny, może by tak modlitwę?
Odmawiam litanię Sheparda.
Pierwszego Amerykanina w kosmosie.
"Boże, nie pozwól, żebyśmy sknocili robotę!"
Amen!
Amen, ojcze.
Sprawdźmy łączność.
- Pilot. - Jedynka.
- Dwójka. - Trójka...
Czwórka.
Dynamika lotu - jazda! Nawigacja - jazda!
Kontrola pokładu - jazda!
Łączność - jazda!
15 sekund.
10, 9, 8...
Można włączyć silnik.
3, 2, 1, zapłon.
Startuje "Daedalus" i STS-200.
Jak idzie?
To już nie będzie ten sam kosmos.
Houston, tu "Daedalus".
Mamy rotację.
Rozumiem.
Dzięki Ci, Boże!
Przygotować przepustnice.
Możecie zamknąć przepustnice.
Rozumiem. Zamknąć.
Gotowi do odrzucenia rakiet?
Gotowi.
Opuszczamy rejon startu.
Jesteśmy poza rejonem startu.
Rozumiem. Poza rejonem.
Jesteśmy daleko.
Oba silniki poszły.
Czas wejść na orbitę!
Można wchodzić?
Tak, "Daedalus", możecie.
Brawo, chłopaki.
Cztery godziny do przechwycenia. Wyrabiają się.
Nie to mnie martwi.
Spokojnie.
Jest z nimi nasz człowiek.
Warto było zaczekać.
Dzięki.
Masz u mnie dług.
Niezły start...
jak na żółtodziobów.
Wyszliście z atmosfery.
- Witajcie w klubie. - Dziękujemy.
Mają "Ikonę" na monitorach.
My też to zaraz zobaczymy.
Odległość: 5000 m.
Tak, widzimy go.
Uwaga, włączam silnik.
Uwaga, uruchamiamy chwytak.
Uruchamiam.
650 m.
W sam środek. Brawo, Jastrzębiu.
Oświetl go.
Odpalam manewrowe za 4, 3, 2, 1...
Cześć. Jak się mamy?
Włączam reflektory.
Rany, patrzcie!
Włączam radar.
- Namierza nas. - Co ty?
Wyłącz radar. On nas uznał za wroga.
Wyłączony.
Dobra jest.
Nic dziwnego, że spada. Waży z 50 ton.
Houston, wy też to widzicie?
Tak jest. Oglądamy...
to uważnie.
Czekajcie na decyzję.
Ma jakieś mechanizmy obronne.
Radar je włączył.
Złapiesz go?
Jeśli Jastrząb podleci blisko.
Ale to draństwo jest ciężkie.
A jeśli znów się wkurzy?
Czy to jest satelita telekomunikacyjny?
Jakich zmian dokonaliście?
Chwytak tego nie wytrzyma.
Powinien wytrzymać. Niech zaczynają.
Sam nie wiem...
Mamy odzyskać tego satelitę.
Nie zabiję załogi, nawet ciebie.
Houston, czekamy.
- Niech go łapią. - Tu Houston.
Łapcie go.
Rozumiem.
Przyciągnijmy go i obejrzyjmy sobie.
Tylko nas ustawię.
Może być?
Wystarczy.
- On jest w tym dobry? - Tank?
Jest mistrzem.
Zaczynaj.
Za daleko w lewo.
Święta Mario, łaskiś pełna...
O cholera! Mamy go!
Brawo, Tank.
Houston, mamy go!
Brawo, chłopaki!
świetnie wyglądacie.
Witaj w kosmosie, Frank. Długo na to czekałeś.
Tylko 40 lat.
Kowboje, do roboty. Wasze stado czeka.
Przejaśnia się...
Zbadamy mu główkę.
To chyba nie ten blok.
Tak sądzisz?
Rany Julek!
Kompletna ruina.
Frank, nie jesteś na wycieczce.
- Wracamy. - Frank, czekaj...
Powiedziałem: wracamy.
Co jest grane?
Co to za draństwo?
Satelita telekomunikacyjny.
Bzdura! Umiem rozpoznać wyrzutnię rakiet.
Czemu ratujemy nuklearny silos Rosjan?
Pomyśl, geniuszu.
Jesteś tu dla reklamy.
Masz, czego chciałeś.
Teraz rób swoje!
Mów, Frank.
Nikt nas nie słucha.
Rozumiem, czemu tak się martwiliście.
Tu jest sześć głowic nuklearnych.
Co on plecie?
Nie mam pojęcia.
Ma pan coś do powiedzenia, generale?
Owszem.
"Ikona" to zabytek z czasów zimnej wojny.
Unosi się w przestrzeni od rozpadu ZSRR.
Zawiera sześć rakiet...
wymierzonych w wasze budowle obronne.
I, niestety...
w parę dużych miast.
Jeśli straci łączność z nami...
to uzna...
że nastąpiła katastrofa - i odpali te rakiety.
Świetny moment na wyznanie.
Tam są nasi ludzie.
A wy pogwałciliście układ rozbrojeniowy.
Łajdak!
To miło, że się o nas martwisz.
Zapytaj generała...
skąd w tym sześciostrzałowcu jest mój blok?
KGB wykradło go...
z bazy danych pana Gersona.
Pierwsze słyszę.
Kazałeś nam ratować to draństwo...
żeby chronić własny tyłek?
Mamy poważny problem.
Pogadajmy.
Mamy poważny problem.
Mamy tu bomby wodorowe, gnające 270 000 km/h. Co robimy?
Możemy wywalić to gówno w głęboką przestrzeń?
Z silniczkami pomocniczymi? Może.
Nie wiem. Przeliczę to.
Damy radę.
Ktoś wyszedł na zewnątrz.
Tu Houston. Kto wyszedł?
Co?
Zablokował śluzę.
Omiń blokadę.
Włącz światła.
Ethan, co robisz?
Co robisz?
Zastępuję cię.
Odeślę "Ikonę" na orbitę.
Nie wiesz, co robisz. Wracaj, to rozkaz!
Nie znasz się na tym.
Włóż skafander. Polecisz tam.
Dobrze.
Nie podłączaj silników pomocniczych.
Długo jeszcze?
Nie.
Zostaw te silniczki.
Otwarte!
Uzbraja się.
Boże!
Boże.
- Jastrzębiu! - Już!
Mamy pożar.
Satelita i Ethan odlatują.
Roger jest ranny. Bardzo krwawi.
Pomóż mu.
Tank, opanuj sytuację. Wyłącz tlen.
Wyłączam.
Jastrząb i ja wyjdziemy.
Załatwione.
Kontrola sytuacji.
Zgasili ogień.
Odległość: 30 m. Tempo spadania rośnie.
Ucieknie im.
Zapewne masz pomysł?
Mogę wykorzystać jego silniki.
Ale w ściśle określonej chwili.
Musisz mi pomóc.
Będziesz moimi oczami.
Powiesz mi, jak satelita ustawi się na wprost wahadłowca.
A co z opadaniem?
Użyję silnika pomocniczego.
Odbezpieczysz go.
A myślałem, że to będzie trudne!
Jerry...
musisz mi podawać odległość i odliczać.
Masz najwyżej jedną szansę.
Jak chybisz, nie wrócisz.
Jeśli te bomby spadną na Ziemię, wyjdzie na jedno.
Ubieramy się i spadamy.
To kompletny obłęd.
650 m.
Rany Julek! Fatalny pomysł.
Obliczyłem, że masz 15 sekund...
na włączenie silnika.
- Mów, Jastrzębiu. - Prawie gotowe.
5.
- Na jeden. - 4.
- 1. - 3.
2, 1.
Wyłącz na mój znak.
5, 4...
3...
Szybciej!
2, 1...
Teraz!
Dobrze. Stoi.
Houston, zatrzymaliśmy spadek.
Brawo, Frank!
Dzięki Bogu!
Skubaniec!
Nieprzytomny.
Przyczepię pozostałe silniczki. Ty zabierz bohatera.
Został nam tylko jeden silnik.
Jeden silniczek nie wyśle tego na orbitę.
Mamy drugi problem.
Dwie rozbite baterie słoneczne.
Satelicie zabraknie energii.
Lećcie, załatwię to.
Niby jak, profesorze? Jesteś pilotem.
Dajcie mi cały zapas tlenu.
Co ty pleciesz?
Nie.
Zawsze musisz mi psuć zabawę?
Zobacz, jaki ładny Księżyc.
Co on gada?
Nie dolecisz do Księżyca.
Dolecę.
Wystarczy zrobić połowę drogi, grawitacja dokona reszty.
Wywiozę głowice w przestrzeń.
I tam je odpalę.
To nie jest rozwiązanie. Jeden silnik nie wystarczy.
Pomyślmy. Musi być inny sposób.
Nie ma.
Ktoś musi być pierwszy na mecie. Tym razem - ja.
Jak zwykle.
O cholera!
- Nie pozwól mu. - Jakie są straty?
Jakie są straty?
Jeden silnik i oba układy naprowadzania.
Hydraulika zdycha.
A Roger?
Ma wstrząs mózgu.
Boże!
Bez Rogera i Jastrzębia...
będziesz musiał sam wylądować...
i to od pierwszego kopa.
Nie patrzcie na mnie. Od 30 lat pilotuję najwyżej awionetki.
Mnie się dostała łatwiejsza robota.
Nie śmiej się, zabraknie ci tlenu.
Frank zwarł zapłon...
ale paliwa starczy najwyżej na 30 000 km.
Jak odpalisz głowice za wcześnie...
to wrócą na Ziemię.
Jeśli za późno, zabraknie im paliwa.
Uda się?
Nie wiem.
Dobra...
odlatuję na Księżyc.
Odliczamy do jednego.
Rozumiem.
Jeden!
Satelita opuścił strefę przyciągania Ziemi.
Jastrząb wysłał głowice w głęboką przestrzeń.
A "Daedalus"?
Marnie z nimi.
Został im tylko jeden silnik...
do tego cieknący.
Jak nie ustalą kąta wejścia...
To albo spłoną, albo odbiją się od atmosfery.
A nawigacja?
Komputery siadły.
Działa tylko klimatyzacja.
Muszą wejść w atmosferę i wylądować ręcznie.
- To niewykonalne. - Nikt tego nie próbował.
Mogliby tego próbować tylko Roger i Jastrząb.
Jeden jest ranny, a...
Niech podlecą jak najbliżej ale nie lądują.
Muszą skoczyć. Jakie mają szanse?
Najwyżej 20%.
Przy lądowaniu - zerowe. Ten wahadłowiec to trup.
Pewnie nie chciałby nawet szybować.
20% to więcej niż zero.
- Wciąż to masz? - Przetańczy całą drogę do domu.
Daedalus.
Łączę z Eugenem Davisem.
Powinniście lecieć na Florydę.
Do Ośrodka im. Kennedy'ego.
Wciąż lecicie do góry nogami i ogonem do przodu.
Normalnie ustawiłby was autopilot.
- Ale nie mamy komputera. - Właśnie.
Nie macie też za dużo paliwa.
świetnie.
Przygotować się do zejścia z orbity.
Za mało. Użyj wstecznego ciągu.
Cholera!
Dobra.
Cholera!
Ostrożnie, to nie myśliwiec.
Latająca cegła!
Mam nadzieję, że nie.
Będę schodził stromo.
Żebyśmy nie przelecieli.
Będę robić ciasne skręty.
Żeby trochę zwolnić.
Szykujcie się do ewakuacji. Przelecimy 3 km nad Florydą.
Wtedy wyskoczycie.
Najpierw Ethan i Roger.
Potem Tank i Jerry.
Dopilnuję, by wahadłowiec wpadł do oceanu.
Trzymaj się...
Schodzisz za stromo.
Rozleci się.
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Lecisz 50 km nad Teksasem.
Jeszcze odrobinę.
Jeszcze jeden skręt.
Coś mówią.
Antena spłonęła.
Gdzie oni są?
Na ostatniej prostej, ale lecą za szybko.
STANY ZJEDNOCZONE
3500 m.
Ciśnienie wyrównane.
Otwórz luk i wysiadka.
Rozkaz.
Otwieram luk.
Jeden poszedł.
Tank, ty też.
A ty?
Ustawię maszynę i skoczę.
Dwóch poszło.
Wynoś się! Jazda!
Co tu robicie?
Jesteśmy zespołem.
Rozkazuję wam wysiąść.
Zostajemy.
Odczytuj prędkość.
800 km/h. Podnieś dziób.
Tu "Ratownik 5". Lecisz za szybko.
Wysiadaj.
Odmawiam.
Prędkość?
500. Podwozie.
Jest.
To łatwizna. Wystarczy przyhamować.
Przeciąga.
Prędkość?
350.
340.
320.
290. Przeciągasz.
Prędkość?
280. Opuść dziób!
Może opuścimy dziób?
Stoimy. Jesteśmy w domu.
Łatwizna.
Gene!
- Co? - Nic, nic.
Wierzyłem we Franka Corvina.
To ja go wciągnąłem i 40 lat temu, i teraz też.
Jeśli chodzi o odwagę, upór i poświęcenie...
oni nie mają sobie równych.
Myślisz, że on tam doleciał?
Tak sądzę.
Na Księżyc zabierz mnie
Chcę się bawić pośród gwiazd
Chcę zobaczyć wiosny cud
Na planecie Mars
Innymi słowy
Rękę daj
Innymi słowy
Daj buziaka.
Piosenki naucz mnie
Wciąż dla ciebie śpiewać chcę
Tylko ciebie mi potrzeba
Tylko ciebie czczę
Innymi słowy
Nie zdradź mnie
Innymi słowy
Kocham cię